ਬੈਗੇਜ ਨੂੰ ਗੁਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ: ਸਹੀ ਲੇਬਲਿੰਗ ਚੈੱਕਲਿਸਟ

ਬੈਗੇਜ ਨੂੰ ਗੁਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਕੋਈ “ਐਕਸਟਰਾ” ਨਹੀਂ—ਇਹ ਉਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕਦਮ ਹੈ ਜੋ ਸਹੀ ਇਨਫ਼ਰਮੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਛਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਬੈਗ ਨੂੰ ਗਲਤ ਫ਼ਲਾਈਟ, ਗਲਤ ਬੈਲਟ ਜਾਂ ਗਲਤ ਹੱਥਾਂ ਤੱਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਲੇਬਲਿੰਗ ਦਾ ਮਕਸਦ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ: ਬੈਗ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣਯੋਗ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਜੇ ਕੁਝ ਗਲਤ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਕਰਨਾ। ਹੇਠਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਟੈਗ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੇਬਲ, ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਮਾਰਕਿੰਗ, ਅਤੇ ਚੈੱਕ-ਇਨ ਟਾਈਮ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੈਕਟਿਕਲ ਟਿਪਾਂ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣਗੀਆਂ।

ਬੈਗੇਜ ਨੂੰ ਗੁਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਕਿਉਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ?

ਬੈਗੇਜ ਨੂੰ ਗੁਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਇਸ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬੈਗ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ‘ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਸਿਸਟਮ ਲਈ ਸਕੈਨਯੋਗ ਟੈਗ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਪੜ੍ਹਨਯੋਗ ਜਾਣਕਾਰੀ। ਜੇ ਇੱਕ ਵੀ ਪਰਤ ਫੇਲ ਹੋ ਜਾਵੇ (ਟੈਗ ਫਟੇ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਮਿਟੇ, ਜਾਂ ਬੈਗ ਮਿਲਦਾ-ਜੁਲਦਾ ਹੋਵੇ), ਤਾਂ ਦੂਜੀ ਪਰਤ ਬਚਾਵ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਦੇ “ਦੋ ਲੇਅਰ” ਨਿਯਮ

• ਬਾਹਰਲਾ ਟੈਗ: ਏਅਰਪੋਰਟ/ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਸਟਾਫ਼ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਆਈਡੈਂਟੀਫਿਕੇਸ਼ਨ।
• ਅੰਦਰਲਾ ਲੇਬਲ: ਜੇ ਬਾਹਰਲਾ ਟੈਗ ਉਖੜੇ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਬੈਗ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਲਈ।

ਸਹੀ ਲਗੇਜ ਟੈਗ: ਕੀ ਲਿਖਣਾ ਹੈ, ਕੀ ਨਹੀਂ

ਸਹੀ ਲਗੇਜ ਟੈਗ ‘ਤੇ ਘੱਟ ਪਰ ਕਾਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਿਖਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਬੈਗ ਜਲਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਤਿ-ਜਾਣਕਾਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜੋਖ਼ਮ ਵੀ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ “ਪਛਾਣ + ਸੰਪਰਕ” ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਐਡਰੈੱਸ/ਰੂਟ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਦਿਓ।

ਟੈਗ ‘ਤੇ ਕੀ ਲਿਖੋ (ਸੁਝਾਏ ਗਏ ਫੀਲਡ)

• ਨਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਪਾਸਪੋਰਟ/ID ‘ਤੇ ਹੈ)
• ਮੋਬਾਈਲ ਨੰਬਰ (ਕੋਡ ਸਮੇਤ)
• ਈਮੇਲ (ਇੱਕ ਐਕਟਿਵ, ਚੈੱਕ ਹੋਣ ਵਾਲਾ)
• ਸ਼ਹਿਰ + ਦੇਸ਼ (ਪੂਰਾ ਘਰ ਦਾ ਪਤਾ ਦੇਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ)

ਕੀ ਨਾ ਲਿਖੋ (ਸੁਰੱਖਿਆ/ਪਰਾਈਵੇਸੀ ਲਈ)

• ਘਰ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪਤਾ (ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੋੜੀਂਦਾ ਨਾ ਸਮਝੋ)
• ਯਾਤਰਾ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ/ਫਲਾਈਟ ਡੀਟੇਲਜ਼ ਟੈਗ ‘ਤੇ
• “ਕੀਮਤੀ ਸਮਾਨ” ਵਰਗੇ ਸੰਕੇਤ
• ਸੋਸ਼ਲ ਹੈਂਡਲ/ਬਹੁਤ ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ

ਛੋਟੀ ਟੇਬਲ: Minimal vs. Risky ਜਾਣਕਾਰੀ

ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੇਬਲਿੰਗ: ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਦਮ

ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੇਬਲਿੰਗ ਬੈਗੇਜ ਨੂੰ ਗੁਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ “ਸੇਫ਼ਟੀ ਨੈੱਟ” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਹਰਲੇ ਟੈਗ ਦੇ ਉਖੜ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਵੀ ਬੈਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਦਮ ਸਸਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਿੰਟ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨਤੀਜਾ ਵੱਡਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅੰਦਰ ਕੀ ਰੱਖੋ/ਲਗਾਓ

• ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕਾਰਡ: ਨਾਂ, ਮੋਬਾਈਲ, ਈਮੇਲ, ਸ਼ਹਿਰ-ਦੇਸ਼
• ਇਟੀਨਰੇਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਿੰਟ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੰਪਰਕ ਲਿਖੋ
• ਬੈਗ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਲਾਈਨਰ ਜਾਂ ਪਾਕੇਟ ‘ਚ ਲੇਬਲ (ਜੇ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਨేమ ਟੈਗ ਸਲੌਟ ਹੋਵੇ)

“ਜੇ ਬੈਗ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਵੇ?” ਲਈ ਮਾਈਕ੍ਰੋ-ਲੇਬਲਿੰਗ

• ਜੁੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਊਚ ਜਾਂ ਪੈਕਿੰਗ ਕਿਊਬ ‘ਤੇ ਇਨੀਸ਼ਲ/ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ 4 ਅੰਕ
• ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਕੱਪੜਿਆਂ/ਐਕਸੈਸਰੀ ਪਾਊਚ ‘ਤੇ ਛੋਟਾ ਮਾਰਕ
  ਇਸ ਨਾਲ ਸਮਾਨ ਵਿਖਰਣ ‘ਤੇ ਵੀ ਮੁੜ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਪਛਾਣ: ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਤੁਰੰਤ ਪਹਿਚਾਣਯੋਗ ਬਣਾਓ

ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਪਛਾਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੈਗ ਬੈਲਟ ‘ਤੇ ਜਾਂ ਸਟੋਰੇਜ ‘ਚ ਤੁਹਾਡਾ ਬੈਗ “ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਵਰਗਾ” ਨਾ ਲੱਗੇ। ਬੈਗੇਜ ਨੂੰ ਗੁਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਰਤ ਇਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਗਲਤ ਬੈਗ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਗਲਤੀ ਅਕਸਰ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਸੂਟਕੇਸਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਕੀ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ (ਸਾਫ਼ ਪਰ ਪ੍ਰੈਕਟਿਕਲ)

• ਚਮਕੀਲਾ ਲੱਗੇਜ ਸਟਰੈਪ (ਵੱਖਰਾ ਰੰਗ/ਪੈਟਰਨ)
• ਹੈਂਡਲ ਰੈਪ/ਰਿਬਨ (ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇ)
• ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਟੈਗ ਡਿਜ਼ਾਈਨ (ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਟਕਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ)
• ਛੋਟਾ ਸਟਿਕਰ/ਮਾਰਕ (ਸਾਦਾ, ਪਰ ਪਛਾਣਯੋਗ)

ਕੀ ਤੋਂ ਬਚੋ

• ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ/ਭਾਰੀ ਕੀਚੇਨ ਜੋ ਕਨਵੇਅਰ ‘ਤੇ ਫਸ ਸਕਣ
• ਕਾਗਜ਼ੀ ਟੈਗ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਵਰ ਦੇ ਗਿੱਲੇ ਹੋ ਕੇ ਫਟ ਜਾਣ
• ਐਸੇ ਮਾਰਕ ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਖੜ ਜਾਣ (ਅਧੂਰੇ ਚਿਪਕਣ ਵਾਲੇ)

ਟਿਕਾਊ ਫਿਕਸਿੰਗ: ਟੈਗ ਡਿੱਗਦਾ ਕਿਉਂ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਬਚਣਾ ਹੈ

ਟੈਗ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ “ਫੜ-ਖਿੱਚ” ਹੈ—ਕਨਵੇਅਰ ਬੈਲਟ, ਹੈਂਡਲਿੰਗ, ਅਤੇ ਸਟੈਕਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਟੈਗ ‘ਤੇ ਦਬਾਅ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਬੈਗੇਜ ਨੂੰ ਗੁਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਊ ਫਿਕਸਿੰਗ ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਬੈਗ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹੇ, ਸਿਰਫ਼ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਬਿਹਤਰ ਤਰੀਕੇ (ਸਾਧੇ, ਪਰ ਮਜ਼ਬੂਤ)

• ਟੈਗ ਲੂਪ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰੋ: ਜੇ ਲੂਪ ਲੌਕਿੰਗ ਹੈ, ਢਿੱਲਾ ਨਾ ਛੱਡੋ
• ਟੈਗ ਨੂੰ ਹੈਂਡਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖੋ: ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਕੋਨੇ ‘ਤੇ ਘੱਟ ਰੱਖੋ
• ਦੋ-ਪੌਇੰਟ ਅਟੈਚਮੈਂਟ (ਜਿੱਥੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ): ਇੱਕ ਹੀ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ ਸਾਰਾ ਭਾਰ ਨਾ ਪਏ
• ਟੈਗ ਕਵਰ/ਫਲੈਪ: ਜਾਣਕਾਰੀ ਢੱਕੀ ਰਹੇ, ਘਿਸੇ ਨਾ

ਤੁਰੰਤ ਚੈੱਕ: ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 20 ਸਕਿੰਟ

• ਟੈਗ ਖਿੱਚ ਕੇ ਵੇਖੋ—ਕੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਲਿਪ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ?
• ਲਿਖਤ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵੇਖੋ—ਕਿਤੇ ਧੁੰਦਲੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ?
• ਟੈਗ “ਘੁੰਮ” ਕੇ ਉਲਟ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ? (ਜਾਣਕਾਰੀ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਹੋਵੇ)

ਚੈੱਕ-ਇਨ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਟ ਦੌਰਾਨ ਲੇਬਲਿੰਗ ਦੀਆਂ ਬਿਹਤਰ ਅਭਿਆਸਾਂ

ਚੈੱਕ-ਇਨ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਟ ਦੌਰਾਨ ਛੋਟੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਵੀ ਲੇਬਲਿੰਗ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਘਟਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਬੈਗੇਜ ਨੂੰ ਗੁਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਟੈਗਿੰਗ ਨੂੰ “ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਲਗਾ ਕੇ ਭੁੱਲ ਜਾਣ” ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਾ ਬਣਾਓ, ਬਲਕਿ ਹਰ ਲੈਗ ‘ਤੇ ਛੋਟੇ ਚੈੱਕ ਕਰੋ।

ਚੈੱਕ-ਇਨ ਕਾਊਂਟਰ ‘ਤੇ ਕੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ

• ਏਅਰਲਾਈਨ/ਕੈਰੀਅਰ ਵੱਲੋਂ ਲੱਗੇ ਟੈਗ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿਪਕਿਆ/ਲੂਪ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖੋ
• ਜੇ ਬੈਗ ‘ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬਾਰਕੋਡ/ਸਟਿਕਰ ਹਨ ਤਾਂ ਹਟਾ ਦਿਓ (ਗਲਤ ਸਕੈਨਿੰਗ ਤੋਂ ਬਚਾਵ)
• ਆਪਣਾ ਬਾਹਰੀ ਟੈਗ ਦਿੱਖਣਯੋਗ ਪਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੋ (ਫਲੈਪ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ)

ਕਨੈਕਸ਼ਨ/ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਟ ਲਈ ਪ੍ਰੈਕਟਿਕਲ ਟਿਪਾਂ

• ਇੱਕੋ ਵਰਗੇ ਦੋ ਬੈਗ ਹਨ ਤਾਂ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਮਾਰਕ ਦਿਓ
• ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਟ ਵਿੱਚ ਬੈਗ ਮੁੜ ਚੈੱਕ-ਇਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਟੈਗ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੁਬਾਰਾ ਵੇਖੋ
• ਹਾਰਡ ਕੇਸ ਸੂਟਕੇਸ ‘ਤੇ ਟੈਗ ਕਿਨਾਰੇ ਨਹੀਂ, ਹੈਂਡਲ/ਸਟ੍ਰੈਪ ਲਾਈਨ ‘ਤੇ ਲਗਾਓ

ਛੋਟੀ ਚੈੱਕਲਿਸਟ (ਪੈਕਿੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ/ਬਾਅਦ)

• [ ] ਬਾਹਰੀ ਟੈਗ: ਨਾਂ + ਫ਼ੋਨ + ਈਮੇਲ
• [ ] ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਾਰਡ: ਉਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ
• [ ] ਪੁਰਾਣੇ ਸਟਿਕਰ/ਟੈਗ ਹਟਾਏ
• [ ] ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਮਾਰਕ (ਸਟ੍ਰੈਪ/ਰੈਪ) ਲਗਾਇਆ
• [ ] ਟੈਗ ਦੀ ਫਿਕਸਿੰਗ ਖਿੱਚ ਕੇ ਟੈਸਟ ਕੀਤੀ

ਫ਼ੌਰੀ ਕਾਰਵਾਈ: ਬੈਗ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਲੇਬਲਿੰਗ ਕਿਵੇਂ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਜੇ ਬੈਗ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੈਗ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਬੈਗੇਜ ਨੂੰ ਗੁਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਇੱਥੇ ਸਿੱਧਾ ਫਾਇਦਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਸਟਾਫ਼/ਫਾਊਂਡ-ਆਈਟਮ ਟੀਮ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਅਟਕਲਾਂ ਦੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪਹਿਚਾਣ ਅਤੇ ਸੰਪਰਕ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੁਰੰਤ ਕੀ ਕਰੋ (ਬਿਨਾਂ ਜਟਿਲਤਾ)

• ਆਪਣੀ ਬੈਗ ਦੀ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਪਛਾਣ ਯਾਦ ਕਰੋ: ਰੰਗ, ਸਟਰੈਪ, ਟੈਗ, ਸਕ੍ਰੈਚ ਮਾਰਕ
• ਆਪਣੇ ਟੈਗ ‘ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਉਹੀ ਨੰਬਰ/ਈਮੇਲ ਐਕਟਿਵ ਰੱਖੋ
• ਬੈਗ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਲੇਬਲ ਕਾਰਡ ‘ਚ ਜੋ ਸੰਪਰਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਜੂਦਾ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸੈਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ

ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਨਾਲ “ਸਾਬਤ ਕਰਨ” ਲਈ ਕੀ ਤਿਆਰ ਰੱਖੋ

• ਬੈਗ ਦੀ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਫੋਟੋ (ਬਾਹਰ ਤੋਂ)
• ਵਿਲੱਖਣ ਪਛਾਣ: ਸਟਰੈਪ/ਰਿਬਨ/ਟੈਗ ਡਿਜ਼ਾਈਨ
• ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੇਬਲ ਵਾਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ (ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਲਿਖਿਆ ਸੀ)

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਨਤੀਜਾ + CTA

ਬੈਗੇਜ ਨੂੰ ਗੁਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਐਟੀਕੈਟਿੰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ “ਦੋ-ਲੇਅਰ” ਸਿਸਟਮ ਹੈ: ਬਾਹਰ ਸਾਫ਼ ਟੈਗ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਬੈਕਅੱਪ ਲੇਬਲ, ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਮਾਰਕ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਬੈਗ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਛਾਣਯੋਗ ਬਣਾਏ। ਅੱਜ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਲਈ ਟੈਗ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰੋ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਸੰਪਰਕ ਕਾਰਡ ਰੱਖੋ—ਅਗਲਾ ਸਫ਼ਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹੇਗਾ।